1994 Zwembad Het Baafje Heiloo
Categorie Archief: 1994
1993 Heiloo. Beste Wensen van de middenstanders
Wij, dat wil zeggen Foto Kino, Heiloo-Optiek, Vitu Kapper, Bakker Hemmer, Prima Vita, Slagerij Brink, Hollands Roem, Radio Bakker, Handy Fish, Vishandel Schong, Kapsalon Theo Robert, De Boer Supermarkt, Sporthuis Johan Jansen, Beko Interieur, Pizzeria Lorenzo, Garage Zander, X-Posé, Silhouet en Pensioen Select wensen u Prettige Feestdagen en een voorspoedig 1994.
1994 Heiloo. Jan Braam, wie kent hem niet?
In 1948 gaat Jan Braam uit S
chagen op 14-jarige leeftijd het kappersvak in en op 30 juni 1986 hangt hij definitief zijn schaar aan de wilgen.
Tot 1953 woont en werkt Braam in Schagen en gaat vervolgens voor twee jaar naar Alkmaar om daarna naar Heiloo te komen.
In 1957 begint Jan in Heiloo als kapper bij Otto Kroon in het Stationscentrum. Na drie jaar wordt het tijd voor een eigen winkel. Dit wordt de kapperszaak annex sigarenzaak aan de Van Aostastraat. Vrouw Tine staat hem met raad en daad terzijde en de zaken floreren. “Scheren kostte ‘n kwartje en knippen zestig cent”, aldus Jan. “Vaste klanten hadden een eigen laatje in de kast met hun kwast, zeep en mes”.
Na het opheffen van de middenstandsvereniging Gemidza hadden de winkeliers rondom de Witte Kerk – onder anderen Koel, Roest, Repko, Relk, Deutekom, Pantekoek en natuurlijk Braam – behoefte aan een organisatie die allerhande winkelierszaken zou coördineren. Er werd een vergadering belegd. De heer Pantekoek werd voorzitter en Jan Braam nam plaats in het bestuur.
Op 24 september 1979 maakt de familie Braam de overstap naar Winkelhof ‘t Loo en krijgt de zaak er een postagentschap bij. Tegelijkertijd worden diverse winkeliersverenigingen in Heiloo samengevoegd tot één vereniging: de Middenstandsvereniging Heiloo, kortweg M.V.H.
Nadat fase twee van ‘t Loo gereed is eindigt het kapperstijdperk en het daarbij behorende nostalgische kapperszaakje van Braam. Het Postagentschap en de kaarten, tijdschriften, rookwaren en lotenverkoop worden nu de pijlers waar de zaak op rust. Om het moderne hulppostkantoor op bekwame wijze te beheren volgen Jan en Tine een cursus Lokettist bij de PTT. De winkel krijgt een nieuw interieur en alles wordt (PTT) grijs geschilderd. Door de komst van dit nieuwe postkantoor verdwijnt het kantoortje aan de Raadhuisweg.
De rol in het bestuur van de Middenstandsvereniging wordt afgebouwd. Na jaren van inzet voor de M.V.H. is het mooi geweest. De plaats van Braam wordt ingenomen door Marianne Vollers. Jan gaat echter niet stilzitten. Hij begint met het organiseren van allerlei activiteiten. Minimarktjes, evenementen met oude auto’s, een stoomtrein en tochtjes met paard en wagen.
Ook de kunstmarkten, samen met Jean Thomassen en Ine Veen, worden een begrip in Heiloo en omgeving. Artiesten en kunstenaars die we nu BN’ers zouden noemen maken hun opwachting in ‘t Loo. Coen Flink, Ellen van Hemert, Ciska Peters, Wieteke van Dort, Tol Hansse en IJf Blokker krijgen een kopje koffie en wat lekkers van Jan. Tijdens de kunstmanifestaties is werk te zien en te koop van grote namen als Karel Appel, Johfra, Adrian Stahlecker en natuurlijk van Jean Thomassen en Ine Veen zelf. (Toen Tine Braam even de verkoop waarnam tijdens de lunchpauze van Ine Veen verkocht Tine alle schilderijen en stuurde ze Ine naar huis om andere schilderijen op te halen).
Niet meer knippen wil niet zeggen dat Jan gaat stilzitten. “De winkel met alles wat er bij komt kijken en je inzetten voor de stedeband met Polen is ook leuk. Een Zeeuw die in West-Friesland woont en ook nog eens Leeuw is, kan niet anders”. Aldus Jan Braam.
1994 Heiloo. Nieuwjaarswensen voor en door Ben Sierhuis
Veel artiesten en anderen uit de showbizz wisten de weg naar en Heiloo en in het bijzonder de weg naar de nieuwjaarsreceptie van Ben Sierhuis te vinden. Het restaurant van Camping Klein Varnebroek was dé plek om de familie Sierhuis en elkaar de hand te schudden. Ben Sierhuis Entertainment BV is inmiddels een begrip als het gaat om het organiseren van feesten en het boeken van artiesten.
Ben Sierhuis, bureau voor evenementenorganisatie en boekingen van muzikanten en artiesten, had voor het derde jaar op rij de nieuwjaarsreceptie weer prima geregeld. Maar dat mag je van een entertainmentbureau natuurlijk ook wel verwachten.
1994 Limmen. Laat Vredeburg behouden blijven!
“Laat Vredeburg behouden blijven”. Dat is de grote wens van de afscheid nemende beheerder van Vredeburg, Jan Admiraal.
Zo’n 20 Jaar geleden zag toenmalig burgemeester Molhoek Vredeburg als een verlengstuk van het oude gemeentehuis. Er moest iemand komen om de boel te runnen. Dat was het moment dat Jan Admiraal ten tonele verscheen. Er was van alles te doen: museum, bibliotheek, bollen, huwelijken, de harmonie, raadsvergaderingen, de Culturele Raad enz. Er kwam steeds meer werk en Jan’s vrouw, Wil Kroone en Els Snijder werden als assistentes opgeschakeld.
Het afscheid van dokter Bremmers waarbij 2200 mensen aanwezig waren en het bezoek van Prinses Margriet die in het bollenmuseum – waar beslist niet gerookt mag worden – rustig een sigaretje opstak waren memorabele momenten. Nu het nieuwe gemeentehuis klaar is hebben Wil en Els daar passend werk gevonden en Jan gaat daar eveneens een nieuwe start maken.
1994 Heiloo. Slagerij Kramer in het nieuw.
Vorige week was een hectische week voor slager Kramer aan de Westerweg.
De splinternieuwe apparatuur werd geïnstalleerd en kon in gebruik worden genomen. Een vernieuwing die er voor gaat zorgen dat de kwaliteit en versheid van de vleeswaren op een nog hoger niveau getild gaan worden. Het is de hele week feest in de winkel met aanbiedingen en gratis producten. Reden genoeg voor de slager en zijn personeel om met een gulle lach te poseren voor de fotograaf.
1994 Heiloo. Dodenherdenking bij De Man van Vught
Veel inwoners van Heiloo, jong en oud, waren op 4 mei aanwezig bij de herdenking van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.
Na het spelen van “The Last Post” werden de twee minuten stilte in acht genomen.
Namens het gemeentebestuur werd door leden van Scouting Heiloo een krans gelegd bij De Man van Vught waarna ook vele andere aanwezigen bloemen legden bij dit monument aan de Frederika’s hof.
Na de kranslegging werd de herdenking besloten met het zingen van twee coupletten van het Wilhelmus.
Het monument de Man Van Vught is een ontwerp van Wilhelmus Ludovicus Reijers (1910-1958), werd op 4 mei 1973 in Heiloo onthuld.
Reijers wordt beschouwd als een van de vernieuwende beeldhouwers van vlak na de 2e wereldoorlog. Toen hij in 1947 een half jaar in Parijs verbleef maakte hij een ontwerp van een magere, zittende man. De figuur zou bedoeld zijn als een acht meter hoog gedenkteken voor kamp Vught. Na terugkeer in Nederland maakte hij een gipsmodel van ruim twee meter hoog. Het beeld werd niet in Vught opgericht (er was kritiek vanwege de totaal nieuwe conceptie en het onorthodoxe karakter van het beeld). Het gipsmodel kwam uiteindelijk terecht bij het Kunstenaarscentrum Bergen (KCB). In 1971 besloot het middenstandscomité in Heiloo dat er een nieuw oorlogsgedenkteken moest komen. Het gipsmodel van Reijers werd opgeknapt en vervolgens in brons gegoten.
Het beeld dient als vervanging voor het monument aan het Groentje, dat op 6 augustus 1945 werd onthuld. Het is vanwege een wegreconstructie verwijderd en later heropgericht dichtbij de oorspronkelijke plaats. Het dorp Heiloo heeft dus twee verzetsmonumenten.
1994 Heiloo. Intocht van Sinterklaas
Vriendelijk verzoek om geen materiaal van deze website te gebruiken zonder toestemming. U kunt voor vragen, gebruik van foto’s, commentaar, feedback etc. betreffende Fotomuseum Heiloo een e-mail sturen naar contact@fotomuseumheiloo.nl
Wat was het leven eenvoudig in 1994. Sinterklaas was wit en Piet was zwart. En al helemáál op een zwart-wit foto. Sint kwam wegens gebrek aan fatsoenlijke waterwegen in Heiloo aan met de trein. Gezellig samen met Piet als gewaardeerd assistent en Sint kreeg gewoon één borreltje in de Laarmanstraat tegen de kou want van dat stilzitten op zo’n paard word je ook niet warmer en dan ging het dóór naar het Gemeentehuis waar Sint iets over stoplichten vertelde en na wat gezang en gestrooi verdween Sint in het Gemeentehuis wat hij daarna op een voor ons onbekend tijdstip weer zou verlaten.
1994 Heiloo. Camping Heiloo
Vriendelijk verzoek om geen materiaal van deze website te gebruiken zonder toestemming. U kunt voor vragen, gebruik van foto’s, commentaar, feedback etc. betreffende Fotomuseum Heiloo een e-mail sturen naar contact@fotomuseumheiloo.nl
____________________________________________________________
Camping Heiloo werd in 1959 opgericht door Joop en Tiny van der Vlugt. De “Autocamping Heiloo” lag toen midden in het open weiland van Heiloo West. De welvaart groeide en de Nederlanders kregen meer vrije tijd. Kamperen raakte in. Families uit de “grote stad” verschenen met hun Volkswagen Kevers in Heiloo en vierden vakantie in een woud van opeengepakte tentjes. Ook werden de eerste, bescheiden, caravans gesignaleerd.
Pionier Van der Vlugt bouwde een waslokaaltje, wc’s en een winkeltje en woonde zelf ook in een caravan op het terrein. Later werden het huis en de receptie gebouwd en weer later werd het terrein uitgebreid door aankoop van een aangrenzend weiland.
In 1978 namen Jaap en Gatha Barnhoorn de camping over van de toenmalige eigenaar, de familie Verhoef. In 1985 overleed Jaap Barnhoorn. Zoon Peter kreeg op 22 jarige leeftijd de leiding toegeschoven.
Het ouderwetse, sociale campingleven bereikte een keerpunt toen de TV via de schotel op de camping kon worden ontvangen. De gasten bleven in de caravans, mede door het toenemende comfort in de al maar luxer en groter wordende caravans. Het kantinebezoek werd verschoven naar en later tijdstip of men bleef in de caravan. Ook door de concurrentie van voordelige All-Inclusive reizen gingen mensen andere keuzes maken.
De vooruitzichten waren onzeker. Het plan om vakantiebungalows te bouwen bleek onrendabel en in 2003 werden de gasten van de verkoopplannen op de hoogte gesteld. In 2010 was de verkoop een feit en eind 2011 werden de laatste haringen uit de grond getrokken.
1994 Heiloo. Weg huisjes aan de Bosboom Toussaintweg, Hasebroekweg en Potgieterweg.
Op 30 november 1977 wordt aan de bewoners van de woningen aan de Bosboom Toussaintweg meegedeeld dat de huisjes binnenkort gerenoveerd gaan worden. Bij deze bijeenkomst zijn aanwezig: dhr. Delleman van Sociale Zaken, dhr. Lammerts van Stichting Gezinshulp, dhr. Van Someren van het Ministerie van Volkshuisvesting en architect dhr. Hoogeboom. 
De Stichting Woningcomplex voor Bejaarden wil de woningen zodanig aanpassen dat de bewoners er langer zelfstandig in kunnen blijven wonen. Warmte-isolatie, slaapkamer en badkamer beneden in een nieuw te bouwen aanbouw en nieuwe centrale verwarming.
In het jaar 1980 is het zover. De gerenoveerde huisjes worden feestelijk ingewijd en Burgemeester Glijnis is in de archieven gedoken. “In 1948 is het initiatief om de huisjes te bouwen uitgegaan van de toenmalig voorzitter dhr. B. Eekhof. De grondprijs was toen fl.1,60 per m2. De huisjes konden vanaf 1951 bewoond worden en de huurprijs was fl.4,15 per week.”
Het is 1994. De huisjes voldoen ook na de renovatie niet meer aan de eisen van een seniorenwoning van deze tijd. Volkshuisvesting Heiloo maakt bekend dat het hofje gaat verdwijnen.
Bewoners en omwonenden laten van zich horen en protesteren fel tegen de sloopplannen. Het mag niet baten. Na een “strategische heroriëntatie” komt de sloopkogel te voorschijn en in 1994 wordt het karakteristieke hofje met de grond gelijk gemaakt.
