2014 Egmond aan Zee. Bowling de Zeeparel, Egmond’s rotte kies

Vriendelijk verzoek om geen materiaal van deze website te gebruiken zonder toestemming. U kunt voor vragen, gebruik van foto’s, commentaar, feedback etc. betreffende Fotomuseum Heiloo een e-mail sturen naar contact@fotomuseumheiloo.nl

In 2013 werden méér dan 700 steunbetuigingen verstuurd aan het adres van de actiegroep “Ruim op die Bowlingruïne in Egmond aan Zee”. Het mocht tot op heden nog niet baten. Het gebouw staat er, anderhalf jaar later, nog steeds.

DSC01017 pro

De ruïne van Bowling de Zeeparel, aan de kop van de Kennedyboulevard, is al vele malen onderwerp van discussie geweest. Ooit was er een restaurant gevestigd, een bowling en disco (Studio 17 en Hydra). Het staat nu ruim twintig jaar leeg en raakt steeds meer in verval. “Het is een treurige aanblik en we zijn het zat”, aldus de voorzitter van het actiecomité.

5857161508_eb19b479ab_o

1973: Café Restaurant De Zeeparel in betere tijden

Update januari 2016: De gemeente Bergen heeft een vergunning verleend voor de sloop van de bestaande ruïne en voor nieuwbouw van een horecagelegenheid en 4 woonlagen door Dreefbeheer BV. 

Update maart 2017: Dankzij de jarenlange inzet van de Egmonders Sjef Kenniphaas en Rita Koppedraaijer is er nu een start gemaakt met de sloop van de Zeeparel/Bowling. Er wordt ruimte gemaakt voor de bouw van een aantal luxe appartementen en horeca. Zie http://www.herontwikkelingbowlingdezeeparel.nl/ 

DSC09696 Pro

Februari 2017

DSC09729 Pro

maart 2017 Sloop gestart.

 

 

DSC09732 pro

maart 2017

Museum St. Willibrordusstichting wordt Verhalenkamer Willibrordus Heiloo

Historie

De Sint Willibrordusstichting, een instelling voor psychiatrische patiënten, werd in 1929 gesticht door de broeders van Onze Lieve Vrouw van Lourdes.

Het terrein van de Stichting, een voormalig landgoed, bevat vele paviljoens te midden van fraai aangelegde tuinen. Centraal op het terrein staat de Mariakapel, die een maand voor het uitbreken van de tweede wereldoorlog in 1940 gewijd is. Tijdens de bezetting is de Willibrordusstichting door de Duitsers ingezet als marinelazeret.

Medewerkers onderkenden het belang van het bewaken van de geschiedenis van de psychiatrie. Door voorwerpen te bewaren die bepalend waren voor het tijdsbeeld, is in de loop der jaren het huidige museum ontstaan.

Het museum bevindt zich nu nog in het souterrain van het voormalig paviljoen Glorieux wat sinds 1997 onderdeel is van de Stichting GGZ Noord-Holland. Het museum ondergaat de komende maanden een metamorfose en gaat, op een andere plek en met een andere opzet, verder als “Verhalenkamer Willibrordus”.

Hieronder een impressie van het museum zoals het binnenkort niet meer te zien zal zijn.

DSC07985 Pro

Electrovusietherapie. Bij ECT wordt gedurende enkele seconden stroom door de hersenen geleid. Dat veroorzaakt een positief effect op depressieve klachten.

 

 

 

 

 

 

 

_DSC0010 Pro

Om patiënten te kalmeren werd gebruik gemaakt van Hydrotherapie. Een patiënt werd urenlang verpleegd in een warm bad. Warm water heeft immers een kalmerende en ontspannende werking.

 

 

 

DSC07972 Pro

 

 

 

 

DSC08035 Pro

Logboek uit 1936 waarin de diverse behandelingen van de patiënten werd bijgehouden.

DSC07980 Pro

In 1961 werd de de Stichting aangesloten op de Draadomroep van de PTT.

 

 

 

 

 

 

DSC07979 ProDSC07992 Pro

DSC07983 Pro

Géén aardewerk en zeker geen porselein. Er werden pannen, trommels, borden en bestek van aluminium gebruikt.

 

 

 

 

 

 

DSC08033 Pro

 

 

 

 

 

 

 

DSC07989 Pro

DSC08005 Pro

 

 

 

 

 

DSC08023 Pro

 

 

 

 

 

 

DSC08021 Pro

Alle patiënten moesten elke dag geschoren worden want scheermesjes op de afdeling, dat was te gevaarlijk. De functie van “inzeper” werd, bij wijze van arbeidstherapie, door patiënten ingevuld.

DSC08015 Pro

Jarenlang was Willibrord een dorp in een dorp, een eigen gemeenschap, bijna autonoom. In dat tijdsbeeld van psychiatrie past een cultuur van eigen kleding: gestichtskleding.

DSC08014 Pro

In 1930 werd de kleermakerij gestart onder leiding van Broeder Cupertino. Daarna namen respectievelijk Broeder Martronianus, Hospitus, Gabriël, de heer B. Morsch en Broeder Alipus het werk over.

DSC08020 Pro

In 1934 kwam onder leiding van Broeder Maurus de weverij tot stand. Onder andere lakens met blauwe streep voor niet-zindelijke patiënten en laken met rode streep voor zindelijke patiënten werden hier geweven.

DSC08025 ProDSC08026 Pro

DSC08002 Pro

DSC08001 Pro

 

DSC07993 Pro

Handnijverheid van patiënten.

DSC08012 Pro

Toestel om te observeren hoe mensen in een groep samenwerken. Vier personen pakten elk een handvat. Het is dan de kunst om het balletje zo hoog mogelijk via de spiraalbaan op het toestel te brengen zonder het balletje aan te raken.

 

 

 

 

 

 

DSC07991 Pro

DSC07969 Pro

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Heden

Het hoofdgebouw huisvest nu zo’n honderd bedrijven. De tijd van een gesloten inrichting is voorbij. Het kruis op het koperen dak van de Kapel, nu Cultuurkoepel, is geen religieus icoon meer maar een baken voor vliegtuigen op weg naar Schiphol. Het Landgoed Willibrordus is tegenwoordig opgenomen in het culturele en recreatieve hart van Heiloo. Op het terrein en in de diverse gebouwen vinden evenementen van allerlei aard plaats zoals, op 9, 10 en 11 september 2016, het festival Willibrordus Draait Door.

Tijdens deze happening, op 9 september, vindt de opening plaats van de Verhalenkamer Willibrordus, voorheen Museum Willibrordus. Een deel van de collectie van het oude museum gaat naar het Dolhuys in Haarlem dat op de plek van het huidige museum een depot opent. De Verhalenkamer laat straks een steeds wisselende collectie zien en voert de bezoekers langs de verhalen over het verleden en heden van de psychiatrie. Daar waar psychiatrie vroeger geïsoleerd werd, is het vandaag een onlosmakelijk onderdeel van de maatschappij en heeft betrekking op alle mensen.

De Verhalenkamer krijgt een spilfunctie op het Landgoed. Een VVV- agentschap wordt hiervan een onderdeel. Vanuit de Verhalenkamer starten zowel wandelexpedities als fietsroutes. Ook wordt er een ticketverkooppunt voor de Cultuurkoepel in ondergebracht.

Méér informatie: www.de-buitenkans.org

Willibrordus Draait Door: www.willibrordusdraaitdoor.nl

2016 Egmond aan Zee. Nieuwjaarsduik

Ooit een kleinschalig, door de Derp Divers gestart, evenement is inmiddels uitgegroeid tot een gebeuren waarbij zo’n drieduizend deelnemers zich in de koude Noordzee storten.

Echt koud was het deze keer niet. Bij de start om 14.00 uur konden de zwemmers zich warmen aan een, voor winterse tijden, fel zonnetje. De watertemperatuur was echter maar 10 graden.

Er werd niet alleen gedoken maar Stichting Nieuwjaarsduik Egmond zorgde dit jaar ook voor enkele spectaculaire theateracts om het publiek en de deelnemers te vermaken. Vooral de bizarre drakenvoertuigen, de Ironwings, van het Abacus Theater trokken de aandacht.

_DSC0264 Pro_DSC0265 Pro_DSC0291 pro_DSC0305 Pro_DSC0314 Pro_DSC0318 Pro_DSC0327 ProMet microfoon Evert Visser van RTV80

_DSC0362 Pro_DSC0354 ProDe Ironwings van het Abacus Theater

_DSC0344 Pro

Over de balk die alles zag en waarom Buk-Buk Buk-Buk heet.

Toegegeven, er is al heel veel gepubliceerd over de Heilooër Jeugdsociëteit Buk-Buk sinds de oprichting in 1968. Ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan werd het BukBoek uitgegeven, een dik boekwerk boordevol verhalen, anekdotes en foto’s. Toen de Buk 40 jaar bestond zag “40 jaar gebukt” het licht en in het jaar 2016 is er een tentoonstelling te zien geweest in de Oudheidkamer van Heiloo; een overzicht van bijna 50 jaar Heilooër jeugdwerk; Buk-Buk, een Retrospectief.6) 1975 Bruno-gebouw

Over het wel en wee van Buk-Buk is vanaf 1968 tot heden wekelijks van alles te lezen geweest in de regionale bladen, met name in de Uitkijkpost. Zoek in het krantenarchief van het Regionaal Archief Alkmaar naar Buk-Buk en er verschijnt een stroom aan informatie over wat er zich allemaal heeft afgespeeld achter de gevel van de Pastoor van Muyenweg 12 in Heiloo.

Daarnaast is in er de afgelopen 50 jaar door Buk-Buk een enorme hoeveelheid drukwerk e.d. geproduceerd zoals, posters, flyers, krantjes, toegangsbewijzen, T-shirts, platenhoezen, glazen, Super8 films, geluidsopnamen, stickers, munten en wat al niet meer. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de door Herman Brood beschilderde WC-deuren.

Er is natuurlijk ook gefotografeerd door de leden.Tot de eerste jaren van deze eeuw op negatief en daarna werden er vele duizenden digitale foto’s gemaakt. Een gedeelte van het bewaard gebleven materiaal is tentoongesteld geweest in de Oudheidkamer in Heiloo. Na het beëindigen van de tentoonstelling werd het materiaal gerubriceerd en overgedragen aan het Regionaal Archief Alkmaar waar het onder de juiste omstandigheden bewaard gaat worden zodat het knaaggrage zilvervisje en zijn vriendjes er geen vat meer op kunnen krijgen.

In 2016 is Buk-Buk, ondanks dat het gebouw eind 2015 gesloten werd, veelvuldig in het nieuws geweest. Allereerst door de oproepen voor historisch materiaal via de pers en op Facebook. In de Alkmaarsche Courant verschenen artikelen in de serie “Ik was er erbij” over de, mede door Buk-Buk georganiseerde, Dorpsfeesten en Waterfestijnen en een artikel over de geschiedenis van BukPop, het openlucht popfestival. Er werden herhaaldelijk paginagrote artikelen geschreven in de Alkmaarsche Courant en de Uitkijkpost over de geschiedenis van bijna 50 jaar Buk-Buk en in de pers werd zelfs gezinspeeld op een eventuele herstart van De Buk.
In de Uitkijkpost verscheen een paginagrote advertentie naar het ontwerp van de spraakmakende Buk-advertenties uit de jaren ’80. Zéér herkenbaar voor de oudere jongeren uit Heiloo.

Op 25 juni 2016 konden de bezoekers van de Oudheidkamer een afdruk van de tentoongestelde foto’s laten printen en kwamen de dochters van de in 2004 overleden zanger Bram Vermeulen een wandvullende foto van hun vader ophalen in de Oudheidkamer. De foto was onderdeel van de tentoonstelling en krijgt nu een plaats in de nieuw te openen theaterboot van één van de dochters.

De geschiedenis.

5 Oktober 1968. De start van de zolderperiode. Met een welgemikte scheut sherry over de vloer van de zolder van het Brunogebouw door burgemeester Corver-Van Haaften, is de officiele opening van Jeugdsociëteit Buk-Buk een feit. De burgemeester vertelt in haar speech dat ze de naamgeving Buk-Buk wel kan begrijpen omdat men overal in de wereld moet bukken voor het geweld van oorlog en dictatuur. En juist in deze sociëteit kan men elkaar leren kennen en waarderen…..

Met 2000 gulden, beschikbaar gesteld door de Interparochiële Jeugdraad, wordt de basis gelegd voor het jongerencentrum. Hans van der Laan, George Dekker en Wil Sengers zijn de initiatiefnemers, bijgestaan door leden van jongerenkoor Ipak ’67. Buk-Buk is nu een besloten vereniging met toegang op vertoon van de lidmaatschapskaart. Er is nog geen biertap en de kratjes van kruidenier Groot worden de trap opgetild.
Een enquête onder de leden in 1968 wijst uit dat o.a. de muziek te hard is, er teveel dezelfde mensen en te weinig meisjes zijn. Ook is de worst te duur.

De HAG (Huishoudelijke Actie Groep) wordt aangesteld om de bardiensten in goede banen te leiden. Er wordt een boete van 25 cent ingesteld voor elk glas wat breekt.

In 1970 gaat de eerste van een lange reeks verbouwingen van start. De barkrukken worden vervangen door schommels.

In 1973 is het stil aan de Pastoor van Muyenweg 12. Het leeftijdsverschil tussen de zittende bestuursleden en de bezoekers wordt te groot waardoor de interesse aan beide kanten vermindert.

Het is 1974. Het begin van de Grote Groei. Na een geruisloze coup is er een nieuw bestuur en er zijn plannen voor een verbouwing! Naast een bijdrage van het Anjerfonds wordt, om de verbouwing te bekostigen, ook het gironummer van één van de bestuursleden wereldkundig gemaakt.

Barleden wordt aangeraden geen alcohol te schenken aan personen die nog geen 16 jaar zijn.
De vernieuwde soos wordt heropend door burgemeester Hoekstra die het eerste pilsje tapt uit de nieuwe tapinstallatie.

Het jaar 1975 staat o.a in het teken van de hulp aan Noord-Ierse kinderen, door de bukkers ook wel de Niertjes genoemd. N-Ierse kinderen 4Leden van Buk-Buk verlenen medewerking aan het bezoek van zo’n 40 Noord-Ierse kinderen. Deze kinderen, uit de wijken Tiger’s Bay en New Lodge in Belfast, kunnen 3 weken Heiloo wel gebruiken om op adem te komen.

In 1975 is er zelfs een ledenstop. “Door de enorme toeloop zaten we opeens boven de 300 leden” en De Alkmaarsche Courant schrijft dat Buk-Buk weer in de vette jaren zit. Omdat de Buk niets te verbergen heeft worden er ouderavonden georganiseerd. Sommige ouders moeten aan het eind van de avond onder zachte dwang naar huis gestuurd worden.

In 1975 loopt ook het eerste nummer van de Bukrant van het stencilapparaat. Een ieder die iets of niets te melden heeft, kan in dit maandblad zijn of haar ei kwijt. Zo is er ruimte voor de Toets Tielemans fanclub, het recept van de maand: Bitterkoekjes Roséflip, een technisch hoekje waarin de afstand tussen de Buk en Café Ares de Wit wordt vergeleken met de lengte van een olietanker en er is gemor omdat zich slechts 6 personen voor de damwedstrijd hebben aangemeld.
Creatief laten de Bukkers zich van hun beste kant zien tijdens de “Wees Blij Met Klei”avonden.

In het jaar 1976 gaan we stijldansen. De benedenzaal ondergaat een facelift. Er wordt een, demontabel, verlaagd plafond aangebracht, tuincentrum van Haneghem en tuinderij W. De Ruiter zorgen voor de groenvoorziening en Disco van Willegen doet het geluid. Ook de wat rijpere jeugd, boven de 50, gaat met de voetjes van de vloer. Wegens groot sukses wordt dit vele malen herhaald.

Er is ook ruimte voor sport. FC Buk-Buk United voetbalt tegen bevriende jeugdhonken en tegen het Nederlands Artiestenelftal. Er volgt een strandloop, in de winter een snertloop, een sjoelkampioenschap en hometrain-wedstrijden.

Punk- en Rockformatie Tilt op de Buk-Buhne

DSC06458 ProDe befaamde Heilooër dorpsfeesten en waterfestijnen starten in 1976. Samen met Pappod en diverse verenigingen in Heiloo organiseert Buk-Buk een aantal jaren achter elkaar, gedurende een zomerweekend, een feest met veel spektakel voor het hele dorp. Een fietspuzzeltocht, rommelmarkt, exposities, muziek, oude ambachten, barbeque, touwtrekken, een ruilbeurs, ringsteken, autopedrace en, last but not least, het waterfestijn met pieremegoggelrace. Er komen duizenden bezoekers op af.

Dorpsfeest Heiloo 1979

Dorpsfeest Heiloo 1979

De Buk wordt op 6 januari 1977 officiëel ingeschreven als Vereniging Jeugd- en Jongeren Sociëteit BUK-BUK te Heiloo. De zolder wordt weer eens verbouwd en burgemeester Hoekstra komt weer een openingspilsje tappen. De onveilige situatie op zolder is mede de reden van de verbouwing. Er komt o.a. een nooduitgang en een brandtrap. De heer van Diepen van de Katholieke Jeugdraad complimenteert de leden voor hun zelfwerkzaamheid.

In 1978 organiseert Buk-Buk een expositie in de kapel van psychiatrisch centrum St. Willibrord. Op de medewerkerslijst staan o.a. fotograaf Cor Mooij, kunstenaars Ans Wortel en Peter Huijzer, muzikanten Het Vuilharmonisch Orkest, Het Prettig Gestoorde Vrouwenkoor en pianist Bernd Brackman. (De laatste maakt zich vóór het concert zorgen over de nagalm in de koepel van de kapel en lost dit doeltreffend op door uitsluitend langzame muziekstukken uit te voeren)

Tijdens een, door Buk-Buk georganiseerde, politieke avond merkt ’n raadslid op dat Amnesty International goed werk doet voor het welzijn van de zeehondjes en het inmiddels bekende woord “hatseflatse” wordt bij de Buk gelanceerd.

BukPop.

BukPop was een door Jongerensociëteit Buk-Buk Heiloo georganiseerd popfestival. Begonnen als “buitenactiviteit” van Buk-Buk, groeide het uit tot een volwassen popfestival onder de hoede van Stichting BukPop.

Popfestival Heiloo 1978

BukPop 1979

Het is 1982. We kijken even terug op de diverse BukPop-jaargangen. In ’78 begonnen als kleinschalig festival met de dames LUV en de heren Bintangs als hoofdact via ’79 met Normaal en Massada belanden we bij BukPop 1980 met als absoluut hoogtepunt het optreden voor een stampvolle tent van de Engelse groep Fischer Z . Verder door naar 1981 zien we topacts als Toots and the Maytals, Dexy’s en Mark Foggo. Helaas werd BukPop 1981 gekenmerkt door een tegenvallend bezoekersaantal. Met andere woorden: de tent was slechts met een kleine 2000 enthousiastelingen gevuld.

“Dat moet anders in 1982,” dachten de BukPoppers. “We gaan, voordat de programmering bekend is, al posters plakken. Heiloo en wijde omstreken moet al in een vroeg stadium weten dat er weer een BukPop op stapel staat.”

Er worden posters gedrukt met de tot nadenken stemmende tekst: Op 19 juni raakt Heiloo éven haar rust kwijt…

1982 BukPop 4 pro

Nu is daar natuurlijk niet veel voor nodig maar het is maar dat Heiloo het weet. Het programma is nog onbekend en de tekst op de posters is dan ook vaag. Het is slechts een vooraankondiging.

1982 BukPop 2 pro

Plakken!  De posters zijn klaar en liggen met smart te wachten op een flinke lik stijfsel. Er worden plakploegen gemobiliseerd en de vrijwilligers gaan op pad. Lopend, per fiets of auto. Een enkele auto is zelfs voorzien van een politiescanner om maar uit handen van oplettende dienders te blijven. Plakken is immers een illegale bezigheid. Door Noord-Holland met een emmer klotsend stijfsel in de achterbak, enkele posters als plakvoorraad en een flinke stapel posters verscholen onder de achterbank zodat bij aanhouding slechts een paar posters in beslag zouden worden genomen.

Plakken was een feest op de, toen nog, volkomen plakvlakke PEN- en PTT huisjes. Ook van de na de verkiezingen vrijgekomen ruimte op de verkiezingsborden werd dankbaar gebruik gemaakt.

1982 BukPop 3 pro

De aanhouding was er echter ook. Een onfortuinlijke plakploeg werd op heterdaad betrapt en er werd beslag gelegd op stijfselemmer, kwast en een kleine voorraad posters. Nadat het spul enkele nachtjes op het politiebureau had doorgebracht kwam het verlossende bericht dat de corpora delicti vrijgegeven zouden zijn en de boel opgehaald kon worden.

Het préplakken is achteraf gezien niet nodig geweest. BukPop ’82 ging om organisatorische redenen niet door. Pas in 1983 zou de volgende editie volgen. Na festivals in ’84 en ”85 viel uiteindelijk het doek voor Stichting BukPop.

1982 BukPop 1 pro

 

 

 

 

 

 

1982 BukPop 5 pro

Ondertussen is er ook nog tijd om een eigen cabaretgroep op te richten – Cabaret Klojo – en om een filmhuis (Filmhuis Heiloo) te exploiteren. De “moeilijke” films van o.a. Pasolini, Scola en Bergman bestonden uit een aantal filmspoelen die in de juiste volgorde gedraaid moesten worden. Dat de spoelen wel eens door elkaar gehaald werden, merkte niemand. De film werd daardoor juist extra moeilijk, dus interessant.

Inmiddels wordt voor de huur van het Brunogebouw een huurcontract opgesteld tussen het R.K. Parochiebestuur en Buk-Buk. De huurprijs over het jaar 1980 bedraagt 2000 gulden.

Het jaar 1983 kunnen we start van de periode van vernieuwing en consolidatie noemen. De paginagrote advertenties met spraakmakende teksten “Gaan we weer het hele jaar met ons pik zitten spelen?” en “Zo de poet is binnen”, doelend op de recente ontvangst van de gemeentesubsidie, en de optredens van landelijk bekende bands zijn de pijlers van de vernieuwing. De Buk krijgt de status van Regionaal Pop Podium. Ondertussen is er onrust bij de bewoners van de Pastoor van Muyenweg vanwege overlast en neemt de gemeente Heiloo het gebouw over van het Kerkbestuur.

Buk-Buk wordt platenbaas. Er verschijnt een elpee – A Rits of Potential Hits- met muziek van plaatselijke talentvolle groepen en de befaamde serie Poetry avonden gaan van start. Gedurende zo’n 5 achtereenvolgende jaren vindt er een reeks poëzie- en proza avonden plaats. Er zijn performances van Johnny van Doorn, Bart Chabot, Wim T. Schippers, Jules Deelder, Remco Campert, Drs. P., Heere Heeresma, Theo van Gogh, Simon Vinkenoog, Kees van Kooten en Adriaan van Dis.

 

14) 1983 Poetry-avond met Wim T. Schippers, Johnny van Doorn, Simon Vinkenoog

1983 Poetry-avond met Wim T. Schippers, Johnny van Doorn, Simon Vinkenoog

Er is weer eens een verhuizing. De zolder wordt o.a. kleedkamer voor de artiesten en beneden wordt de biljartzaal omgetoverd tot café en de grote zaal blijft de zaal.

In de jaren ’90 volgt er een grote verbouwing.  Er komt een nieuw café en het tienercentrum Tendenz krijgt een plekje. Eind jaren ’90 wordt er een huiszwam in de vloer geconstateerd en gaat de zaal een kleine 2 jaar dicht. Op 31 augustus 2001 volgt de heropening met veel tamtam en muziek.
In de jaren daarna komen er, naast de vrijwilligers, een aantal vaste krachten in dienst en daarbij ook meer doelen zoals opvang van hangjongeren en tienerwerk. De kosten stijgen en helaas kelderen de inkomsten. De podium-subsidie verdwijnt en de barinkomsten dalen.

Eind 2015 valt het doek voor de Heilooër jeugdsoos.

De artiesten.
Omdat het onmogelijk is om alle artiesten te noemen die ooit bij de Buk optraden volgt hier een kleine opsomming, ongeveer in chronologische volgorde van optreden. Cobi Schreijer, Miel Cools, Hobo String Band, Asgard Band, Hans Dorrestijn, Howling Hurricanes, Rob Hoeke, Tilt, Sjef van Oekel, Harry Touw, Kaz Lux, Toontje Lager, Jo Lemaire, Herman Brood, De Dijk, Theo en Thea, Roberto Jacketti & The Scooters, Anouk, Lois Lane, Let’s Quit, The Bouncers, Tröckener Kecks, Thé Lau en The Scene, The Bob Color, Marc Foggo, Claw Boys Claw, Jan Rot, Van Dik Hout, Rowwen Hèze, Acda & De Munnik, Ilse de Lange, Tiësto, Hans Teeuwen, Maarten van Roozendaal, Lebbis & Jansen, Jochum Myjer, Porcupines, Racoon, Osdorp Posse, Def P., Jovink en de Voederbietels, Beef, Bettie Serveert, Sickening Sadness en nog een paar honderd anderen. De artiesten die op BukPop optraden zijn hierbij nog niet genoemd.

Bram Vermeulen en De Toekomst, 1981

De balk.
Eén van de balken van de Bukzolder is in 2016 voor de tentoonstelling verwijderd uit het Bruno-gebouw en heeft een tijdelijke plek gekregen in de Oudheidkamer. Deze balk is één van de naamgevers van Buk-Buk. De balk hing laag, zodat er gebukt moest worden. (2 keer)

DSC05197 RA

De Bukzolder in 2016.